Seçimlerimiz ve Biz

Bir yerde okumuştum insanlar seçimleri ile var olurlar ve hiçbir zaman doğru kararı verip vermediğini bilemezler diyordu. 

Kim olduğumuz neyi seçtiğimize bağlıdır ve seçtiğimiz şeyi yaşamadan doğru olup olmadığını bilemeyiz.

İnsanlar tercihleri ile var olurlar karakterleri tercihlerine göre belirlenir etrafındaki arkadaşlıkları da

Seçim dediğimiz şey, bir dönüm noktasıdır; bazen bir virgül, bazen bir nokta, bazen de yepyeni bir paragraf başı...

İnsanlar Tercihleri İle Var Olurlar

"İnsan 7’sinde ne ise 70’inde de odur" sözü bir tembelliğin, korkan bir ruhun maskesidir bence. Oysa bir insan sevdiği için, saygı duyduğu için, bir dostun bakışı için bile değişebilir. Umut için, hatta bazen bir kelime için bile...

Seçimler insanın kendisinde başlar nasıl bir insan olacağını nasıl bir değişime uğrayacağını seçer önce sonra duygularını ve eylemlerini seçer.

Ben buyum benim huyum bu demek kadar kendini kandıran başka bir şey var mıdır? Değişmek, ruhun kendini yeniden keşfetmesidir.

Ama bu yol kolay değildir. Değişmek, eski benliğinin bırakmaktır. “Ben buyum” diyen, aynada kendini değil, alışkanlıklarını görüyordur.

Seçimini buna göre yaparsın karşında iki yol vardır biri yepyeni bir sen diğeri eski sen, seç bakalım hangisi olmak istiyorsun...

Bazı insanlar hayatımıza rastgele girer, bazıları ise sanki bizi tamamlamak için oradadır. Sadece birlikte vakit geçirmek değildir. Gerçekte, insanın kendisini en çıplak haliyle gösterebildiği, savunmalarını bırakabildiği yerdir. Ve işte tam orada başlar değişim.

Çünkü insan, sevdiği bir dostunun, sevgilisinin, eşinin gözlerinde kendini görmeye başlar. Eleştirilmeye açık hale gelir, duymak istemediği şeyleri duyduğu hâlde kalır. Seni pohpohlamaz; senin sınırlarını zorlar, aynanı tutar, bazen senin yerine düşünür, bazen senin yerine susar. En önemlisi, senin olmaya çalıştığın kişiyi destekler ama bu istemekle başlar. 

Ve eğer insan "Ben buyum" diye diretirse, karşısına duvar örer. sosyalleşmek, dert ortağı olmak, gelişim ister. Değişim ister. Hep aynı kalan insan, ilişkilerinde büyüyemez. Çünkü bu, birlikte evrilmek demektir. Aynı kalmak değil, aynı yolda yürümek demektir. Bazen yan yana, bazen geriden, bazen önden… Ama birlikte. Bu seçim ile etrafını da bir seçime zorlarsın ya duvarlar arkasında kalır yada senin yeni evrimine ayak uydururlar.

İnsan değer verdiği, saygı duyduğu kişiye karşı seçimlerini daha dikkatli yapar ki bu arkadaşlık olsun eşi olsun sevdiği bir insan olsun fark etmez. 

Eğer değişmek istemiyorsa ben buyum diyorsa ya konfor alanından çıkmak istemiyordur yada dediklerini dinlemiyordur. 

Değişim zorlu bir yolculuktur. Değişmek kolay değildir bu yüzden buna direnç gösteren çok olur. 

İnsan değişir... İnsan istediğinde değişir... İnsan değer verdiğinde değişir ve insan değişir... Karakteri de değişir yaptıkları da değişir. Yeter ki doğru olduğuna inansın...

Yolculuk otogarda başlar ve muavin yer gösterir. İlk otobüse bindiğindeki sen ile yolun sonunda indiğindeki sen aynı değilsindir artık. Yeni bir yer yeni bir anı yeni bir macera bekler seni kendini buna göre değiştirirsin, alıştırırsın kendini yeni alışkanlıklara yeni dostlara